Setiap kali Hari Kemerdekaan menjelma, peristiwa ini akan terbayang kembali dalam ingatan saya.
Bertemu dengan seorang Pemimpin Negara adalah satu Sejarah, lebih-lebih lagi jika anda masih budak. Peristiwa ini berlaku ketika saya berusia 11 tahun dan sedang bermain-main dengan kawan-kawan Kampung Masjid di halaman Masjid Port Swettenham (kini dipanggil Masjid Samadiah, Port Klang).
Seperti anak-anak kampung yang lain, selepas menunaikan solat Maghrib, kami akan bermain di halaman masjid untuk menunggu waktu Isya'. Ketika itu, ayah saya, Mohd Idrus (Allahyarham) dan rakan-rakannya, termasuk Pak Harun (Allahyarham), seorang Pegawai Imigresen, sedang berbual-bual dalam Masjid.
Tiba-tiba, sebuah kereta berwarna hitam berhenti di depan laluan masuk ke halaman masjid. Ketika itu, tidak banyak kereta kelihatan di jalan raya, lebih-lebih lagi sebuah kereta besar. Jalan raya agak gelap kerana lampu jalan hanya dipasang di tempat-tempat tertentu.
Sejurus kemudian, seorang lelaki berbadan tegap, tinggi, segak dan berkep (memakai Golf Cap) keluar dari kereta berkenaan dan terus berjalan masuk ke kawasan masjid. Kawan saya, Anuar Bidin (Allahyarham) yang lebih cerdik dan lebih berusia daripada saya berkata, " Eh, Tunkulah". Dalam hati, saya berkata, "Oh, ini Tunku Abdul Rahman rupanya."
Beliau tersenyum melihat gelagat kami dan terus berjalan menuju ke Masjid. Kami ikut beliau dari belakang. Sebaik saja beliau menaiki tangga batu masjid, ayah saya dan rakan-rakannya terkejut melihat kehadiran Tunku. Pak Harun berkata, "Tunku." Mereka bangun dan terus bersalam dengan Tunku. Tunku kemudiannya pergi ke kolah masjid untuk mengangkat wuduk. Ketika itu masjid kami tidak mempunyai paip air dan berwuduk di kolah masjid saja.
Selepas berwuduk beliau terus masuk ke dewan masjid untuk bersolat Maghrib. Sebagai budak-budak kampung yang pertama kali melihat seorang Pemimpn Negara, kami ikut ke mana saja beliau pergi. Sebelum beliau bersolat, saya lihat beliau telah memusingkan Golf Cap ke belakang dan terus bersolat.
Selepas itu, kami pergi ke kereta beliau untuk melihat-lihat apa yang ada di dalamnya. Kami melihat dua orang kanak-kanak dalam kereta tersebut, seorang lelaki dan seorang perempuan. Rupa-rupanya, mereka adalah anak angkat Tunku dan pemandunya seorang India. Beliau berkereta ke Port Swettenham tanpa sebarang escort. Tiada seorang polis pun yang mengiringi kereta beliau. Itulah hebatnya Tunku!
Peristiwa ini terpahat erat dalam fikiran saya hingga ke hari ini. Ia akan mengimbau kembali apabila menjelmanya Hari Kemerdekaan. Budak kampung berpeluang bersua muka dengan seorang Pemimpin Negara bernama Tunku Abdul Rahman, Bapa Kemerdekaan, adalah satu Sejarah penting bagi diri saya.
Bertemu dengan seorang Pemimpin Negara adalah satu Sejarah, lebih-lebih lagi jika anda masih budak. Peristiwa ini berlaku ketika saya berusia 11 tahun dan sedang bermain-main dengan kawan-kawan Kampung Masjid di halaman Masjid Port Swettenham (kini dipanggil Masjid Samadiah, Port Klang).
Seperti anak-anak kampung yang lain, selepas menunaikan solat Maghrib, kami akan bermain di halaman masjid untuk menunggu waktu Isya'. Ketika itu, ayah saya, Mohd Idrus (Allahyarham) dan rakan-rakannya, termasuk Pak Harun (Allahyarham), seorang Pegawai Imigresen, sedang berbual-bual dalam Masjid.
Tiba-tiba, sebuah kereta berwarna hitam berhenti di depan laluan masuk ke halaman masjid. Ketika itu, tidak banyak kereta kelihatan di jalan raya, lebih-lebih lagi sebuah kereta besar. Jalan raya agak gelap kerana lampu jalan hanya dipasang di tempat-tempat tertentu.
Sejurus kemudian, seorang lelaki berbadan tegap, tinggi, segak dan berkep (memakai Golf Cap) keluar dari kereta berkenaan dan terus berjalan masuk ke kawasan masjid. Kawan saya, Anuar Bidin (Allahyarham) yang lebih cerdik dan lebih berusia daripada saya berkata, " Eh, Tunkulah". Dalam hati, saya berkata, "Oh, ini Tunku Abdul Rahman rupanya."
Beliau tersenyum melihat gelagat kami dan terus berjalan menuju ke Masjid. Kami ikut beliau dari belakang. Sebaik saja beliau menaiki tangga batu masjid, ayah saya dan rakan-rakannya terkejut melihat kehadiran Tunku. Pak Harun berkata, "Tunku." Mereka bangun dan terus bersalam dengan Tunku. Tunku kemudiannya pergi ke kolah masjid untuk mengangkat wuduk. Ketika itu masjid kami tidak mempunyai paip air dan berwuduk di kolah masjid saja.
Selepas berwuduk beliau terus masuk ke dewan masjid untuk bersolat Maghrib. Sebagai budak-budak kampung yang pertama kali melihat seorang Pemimpn Negara, kami ikut ke mana saja beliau pergi. Sebelum beliau bersolat, saya lihat beliau telah memusingkan Golf Cap ke belakang dan terus bersolat.
Selepas itu, kami pergi ke kereta beliau untuk melihat-lihat apa yang ada di dalamnya. Kami melihat dua orang kanak-kanak dalam kereta tersebut, seorang lelaki dan seorang perempuan. Rupa-rupanya, mereka adalah anak angkat Tunku dan pemandunya seorang India. Beliau berkereta ke Port Swettenham tanpa sebarang escort. Tiada seorang polis pun yang mengiringi kereta beliau. Itulah hebatnya Tunku!
Peristiwa ini terpahat erat dalam fikiran saya hingga ke hari ini. Ia akan mengimbau kembali apabila menjelmanya Hari Kemerdekaan. Budak kampung berpeluang bersua muka dengan seorang Pemimpin Negara bernama Tunku Abdul Rahman, Bapa Kemerdekaan, adalah satu Sejarah penting bagi diri saya.
Comments